خوردگی میله‌های فولادی فرآیندی الکتروشیمیایی است که در این فرآیند آهن (Fe) اکسید می‌شود و دو الکترون از دست می‌دهد. این دو الکترون به اکسیژن (O) انتقال می‌یابد. آب در بتن عامل انتقال الکترون است و الکترون‌ها را از آهن به اکسیژن منتقل می‌کند و فرآیند خوردگی آغاز می‌گردد. زایکوسیل مانع نفوذ آب به داخل هسته بتن شده و بتن را خشک نگه می‌دارد و مانع فرآیند انتقال الکترون می‌گردد و در نتیجه از خوردگی میلگردهای فولادی داخل بتن جلوگیری می‌شود.

از منظر این مطلب دو نوع بتن وجود دارد: 1. بتنی که ترک خورده است و 2. بتنی که احتمال ترک خوردن دارد.

هنگامی‌که بتن در شرایط انبساط و انقباض قرار می گیرد (مانند اسفنج) منبسط و منقبض می شود و اگر فشار حاصل از این تغییرات حجم از ظرفیت کششی بتن بیشتر باشد، ترک به‌وجود می آید که این نوع خاص از ترک به ترک انقباضی معروف است.

زایکوسیل محصولی از شرکت زایدکس هندوستان می‌باشد. مخترع زایکوسیل دکتر آجای رانکا هستند که پتنت رسمی زایکوسیل را در ایالات متحده آمریکا به ثبت رسانده اند.

اکثر مصالح ساختمانی بسیار قطبی هستند و این قطبی بودن بخاطر گروه‌های OH سطح می‌باشد. ذرات خاک هم بسیار قطبی می‌باشند و در سطح خود گروه های OH دارند. وقتی این ذرات ریز به اطراف سطح ساختمان می‌رسند توسط نیروهای قطبی جذب شده و بوسیله این نیروهای جاذبه (پیوندهای هیدروژنی) با سطح پیوند برقرار می‌کنند.

اتصالات جزء نسبتا کوچکی از ساختارها هستند که سازه‌های بزرگ را در کنار هم نگه می‌دارند و معمولا زیر فشار بیشتری از سایر قسمت‌های سازه هستند. به خاطر طبیعت متخلخل اجزای اتصالات، آب به راحتی به آن‌ها نفوذ کرده و باعث متورم شدن اتصالات می‌شود و هر زمان که آب از اتصالات خارج شود تورم آن از بین می‌رود. فرآیند ایجاد تورم و از بین رفتن آن تخلخل‌هایی ایجاد می‌کند و باعث ایجاد حفره و ترک می‌گردد.